Posiadłość

„Posiadłość” na pewno nie zostanie moją ulubioną powieścią. Nie ma tutaj ciekawie opisanych i scharakteryzowanych ludzi, większość bohaterów nie ma żadnych cech poza tym, że nie przepadają za Zarą. Jeśli chodzi o gatunek to nie wiem, czy powieść grozy, kryminał, czy może thriller, a może wariacje na temat powieści wiktoriańskiej z naleciałościami wpływów Dickensa. Czytało mi się wiec niezbyt lekko, bo ileż razy można powtarzać księżycowe oczy, lisie oczy (cokolwiek to znaczy),do tego wyrażenia typu łabędzia szyja, słodkie poddanie, nieziemska uroda, anielska bladość czy zlęknione serce- s[specjalnie te zapamiętałam, a było więcej podobnych zwrotów jak z powieści dla egzaltowanych panienek (chyba się zaraziłam) i do tego potworne ilości błędów językowych. Na plus książki przemawia pomysł na treść, ale wykonanie mi się nie spodobało.