Porwana

Justyna i Łukasz Mayerowie, to młode małżeństwo wiodące spokojny tryb życia. W ich codzienności dominują sprawy zawodowe. U niej świat kręci się wokół korporacji, gdzie jest analitykiem, wzorowym, zdolnym, lecz mało dostrzeganym pracownikiem, u niego wokół pogoni za przestępcami, ponieważ jest funkcjonariuszem CBŚ. Do idealnej sielanki i radości życiowej brakuje im tylko dziecka. Z medycznej strony nie ma żadnych przeciwwskazań, żeby mieli potomka, ale jednak Justyna ma jakąś wewnętrzna blokadę, która nie pozwala jej zajść w ciążę. Pewnego dnia Justynę w pracy zaczyna nachodzić tajemniczy nieznajomy, który przynosi jej kwiaty, twierdząc, ze jest jej przyjacielem z czasów wczesnoszkolnych. Dziewczyna podświadomie czuje, że coś tu nie gra i w związku z tym postanawia się zwolnić z pracy. Szef Justyny nie chcąc stracić zdolnego pracownika, proponuje jej w zamian pracę na nowych warunkach. To co do tej pory robiła tutaj w biurze, będzie mogła wykonywać w domu i tylko przesyłać gotowe raporty do firmy. Dziewczyna przyjmuje propozycję szefa, ale nie jest jej dane nacieszyć się nową sytuacją. Zostaje podstępem wywabiona z mieszkania i porwana na oczach męża sprzed bloku, w którym mieszkają. Dlaczego?? Tak to pytanie zaraz nasunęło mi się na usta. W mgnieniu oka znajdowałam różne powody tego co się stało. Zemsta przestępców, których kiedyś aresztował Łukasz, tajemniczy nieznajomy, który nachodził Justynę w korporacji, a może jej analizy związane były z czymś nielegalnym, może za dużo wiedziała?? „Porwana” wciągnęła mnie od pierwszych stron i po prostu przepadłam. Książka jest niesamowita. Akcja toczy się w szybkim tempie i co chwilę dochodzą nowe zagadki. Czytając jesteśmy przekonani, że teraz wydarzenia potoczą się w danym kierunku, aż tu nagle wszystko zaczyna się komplikować, dochodzą nowe postacie i nowe wątki niosące ze sobą powiew grozy i tajemniczości. Przez książkę przewija się cała plejada bohaterów pierwszo i drugoplanowych. Pisarka poświęca uwagę każdej postaci, stara się dokładnie nakreślić jej profil, oczywiście Justynie i Łukaszowi poświęcając więcej czasu i dokładności. Justynę polubiłam od samego początku. Miała niesamowity dar przewidywania, umiała wyczuć zbliżające się niebezpieczeństwo, a przy tym mogła się szczycić nieprawdopodobna intuicja do ludzi. Wyczuwała osoby o nieszczerych intencjach, co często chroniło ją przed zagrożeniem.Oprócz tego była inteligentna, spokojna, szczera aż do bólu, znajdująca wyjście z każdej sytuacji. Przykładna żona, nie widząca świata poza swoim mężem, wierna, pracowita, można by rzec chodzący ideał. A jednak w głębi serca ukrywała parę sekretów przed mężem, które gdy ją porwano powoli zaczęły wychodzić na jaw. Łukasz był prostym, szczerym, pobłażliwym, opiekuńczym, kochającym mężem, a także dobrym kolegą i pracownikiem. „Porwana” jest debiutem, w co naprawdę ciężko uwierzyć. Wartka akcja trzymająca w napięciu oraz świetne, zaskakujące wątki (ukłon w stronę pomysłowości autorki) są wielkim atutem tej lektury. Niektóre z wątków mogą nam się wydawać mało wiarygodne, jednak nie przeszkadzało mi to podczas czytania i wręcz mogę powiedzieć, że dodają one tylko smaczku całości książki. Zaskakujące jest w tym wszystkim, że tego typu książka oprócz dobrej rozrywki może zawierać w swojej treści głębsze przesłania i wprowadzić nas w chwilę refleksji. Pozwala zastanowić się co jest dla nas ważne w dzisiejszych czasach, rodzina i miłość czy pieniądze i władza. Jedyne z czym miałam początkowo podczas czytania problem, to z dużą ilością męskich osobników, a ściślej mówiąc z zapamiętaniem ich nazwisk i przyporządkowaniem ich do określonych grup zawodowych. Jednak nie jest to w żadnym wypadku minusem lektury. Podsumowując, polecam gorąco wszystkim ten wspaniały, polski kryminał i mam nadzieję, że nie przyjdzie nam długo czekać na kolejną świetną powieść pani Lewanowicz.