Portret rodzinny

To jedna z tych książek, które wywołują wiele skrajnych emocji i długo pozostają w pamięci. Napisana bardzo przystępnie, porusza poważne problemy związane z próbą odpowiedzi na pytanie dotyczące granicy postępowania matki w celu ochrony życia swojego dziecka. Koszmar i przeżycia młodej Niemki Anny w czasie II wony światowej wpływają na całe jej życie i na życie jej córki Trudy, urodzonej w 1940 roku w Weimarze. Po zakończeniu wojny, po ocaleniu przez amerykańskiego żołnierza, zamieszkują w Minesocie. Akcja w tej powieści przebiega dwutorowo: II wojna światowa, Niemcy i życie Anny oraz czasy współczesne, Minesota i życie Trudy, która jest profesorem historii Niemiec na Uniwersytecie. Przygotowuje cykl wykładów na temat życia w Niemczech w trakcie II wojny światowej ze szczególnym uwzględnieniem roli kobiet. W tym celu poszukuje świadków historii. Usiłuje nakłonić Annę do rozmowy, do wspomnień i wreszcie do wyjaśnienia prawdy o przeszłości. Matka jednak nigdy nie chce rozmawiać na ten temat, również tym razem odmawia rozmowy o swoim życiu, o dzieciństwie Anny, jej ojcu. Ich relacje są bardzo skomplikowane, bez okazywania uczuć. Dużo smutku w tej powieści, porusza do głębi, skłania do przemyśleń. Warto przeczytać.