Czytelnicy popołudnia, najnowszej książki Krzysztofa Niewrzędy odnajdą w niej tony znane już z jego wcześniejszych tomów. Co nie oznacza, że dykcja poety nie ewoluuje. Jest tu miejsce na ironię i autoironię, na głęboką uwagę z jaką poeta obserwuje miejski folklor, są jednak i nowe, dotąd uśpione nuty. Coraz mocniej wyczuwalny jest niepokój, z jakim Niewrzęda wpatruje się w „zachód słońca”, w zmierzch (początek zmierzchu?) rozwijającej się w nieobliczalnym kierunku cywilizacji. Redakcja „Pograniczy” poleca Tomik popołudnie w pierwszym czytaniu prezentuje się jako oszczędny, cichy, przytłumiony. Trzydzieści dziewięć wierszy na czterdziestu pięciu stronach, statystyka pokazująca, że poeta mieści się w krótkiej formie. Faktycznie, zaledwie kilka utworów przekracza rozmiarami kartkę. Wszystkie mieszczą się też w ścieśnionej frazie, sprawiającej wrażenie spisanej z powierzchownej rzeczywistości. Podział na nieregularne strofy pozwala złapać oddech pomiędzy dotknięciami poetyckim słowem dążącym do maksymalnej kondensacji, wymuszającym skupienie. Kondensacja to tym razem najpierw duchowa, potem lingwistyczna, co różni ten tomik od poprzednich opublikowanych przez poetę. Owszem, można doszukać się też podobieństw, choćby w sposobie wyłaniania obrazów, zawsze „pobieranych” przede wszystkim z potocznego doświadczenia, jednak te wiersze wydają się – paradoksalnie – mniej dosłowne, bardziej skupione, „popołudniowe”. Koncepty językowe ustępują wyważonym zdaniom, rzadko sentencjonalnym, bazującym na uspokojeniu także lingwistycznym. Słowo odpowiada tu emocjonalnemu wyciszeniu i uważnej obserwacji. (...) Można powiedzieć, że podmiot tych wierszy jest emocjonalnie powściągliwy, niemal lękliwy, ale może to też znak dojrzałości, fazy życia, w której nie wiemy tak na pewno, jak w młodości, co myśleć o życiu, śmierci, miłości i jak to wykrzyczeć innym? Niewrzęda mówi o tym szeptem, więc ktoś, kto chce czytać, musi się skupić, musi się otworzyć, musi się sam do sedna w pewnym sensie przebić. (...) Autora cenię za głębokie przekonanie, że poezja nie jest tylko sprawą osobistą, tym mniej sprawą formalną. Niewrzędzie o coś chodzi, coś go gniewa, coś zastanawia. Być może oszczędna forma wiersza zwiedzie czytelników, pod nią tkwi nieoszczędne wadzenie się i z własną biografią, i ze światem. Inga Iwasiów, Pogranicza
Szczegóły
- Rok wydania
- 2005
- Liczba stron
- 48 str.
- Wydawnictwo
- FORMA
- Język
- polski
- Format
- papier
- Gatunek
- poezja
- ISBN
- 8391666174
Inne książki autora
(10)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Popołudnie" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.