Pomiędzy

„Ach, mamo, dla Twych dziatek Zamknięta do nieba droga” Odgłosy rodem z wesołego miasteczka, dzieci cytujące po litewsku fragment II części Dziadów, Pan Tadeusz i Zamachowski. Takie powracające co noc koszmary mają Dorota i Janusz. W końcu postanawiają rozwiązać zagadkę, która łączy wszystkie elementy ich koszmarów. Zwieńczenie następuje w Halloween czyli dawne Dziady w tajemniczym domu na Suwalszczyźnie. Do wigilii para ma spokojne sny. W tym dniu podczas zakupów zaczynają pojawiać się im dziwne postaci. Pomagając przybyszom z pomiędzy światów pomagają również sobie. Sześć ciekawych pomysłów zostało zmarnowanych przez drastyczne i bolesne dla fabuły spłycenie oraz uproszczenie. Wielka szkoda, że wątki nie zostały bardziej rozbudowane i że lepiej nie wykorzystano ich potencjałów. W efekcie słuchowisko grozy „Pomiędzy” duetu panów Wojtka i Zygmunta Miłoszewskich to mimo dobrze rokującego początku i ciekawych pomysłów tylko średniej klasy, monotonny twór.