Polska ogórkowa

Chyba trochę "po szkolnemu" podeszłam do tego zbioru, przeczytałam, czasem się uśmiechnęłam, czasem zadumałam. A ile zapamiętałam? Trudno powiedzieć. Doceniam pomysł porównania Polski do szkoły, pogrupowania tematycznego felietonów i odniesienia ich do treści z poszczególnych przedmiotów. Myślę, iż liczbę odniesień części mowy do mieszkańców naszego kraju mozna nieco poszerzyć, zwłaszcza wsłuchując się w kwieciste wypowiedzi osób mających odmienne zdania na jakiś temat. Warunek? Trzeba by było, albo jak mówił w dzieciństwie kolega mojego syna: "trzebałoby" usunąć jedynie wszystkie uproszczenia, skrótowce i i zapozyczenia. Doceniam również logikę Autora, znajdującą odzwierciedlenie choćby w następującym stwierdzeniu: "Z ostatnich badań wynika, że 51 procent ludzi w Polsce nie dopuszcza rozwodów. Jeśli z każdej pary jedna osoba nie dopuszcza rozwodu, to w tej sytuacji w ogóle nie powinno ich być". Co jeszcze doceniam? Trafność tytułów wielu felietonów, np. "Internet jest mężczyzną", ""Pycha, tyle że niesmaczna", "Kino niemoralnego pokoju", Doceniam ilustracje. Co mnie razi? Oszczędność, by nie rzec "skąpstwo" wydawnictwa widoczne w wielkości czcionki i czytelności tekstu. Poza tym niektóre felietony zdają się być nieco przeintelektualizowane, ale może to tylko moje wrażenie. A skoro sezon ogórkowy nam się właśnie zaczyna, to "Polska Ogórkowa" może być uznana za dobre wprowadzenie...