Polina

Ten album to nie tyle komiks, co raczej wydany w formie książkowej storyboard. Bo emocji tu tyle, co w takim scenorysie właśnie - dużo tu gadających głów, które zdają się tylko czekać, aż jakiś aktor tchnie w nie życie i zabarwi ich kwestie jakimkolwiek uczuciem. Bez tego wszyscy bohaterowie "Poliny" wydają się niemożliwie płytcy, jakby pozbawieni jakiejkolwiek głębi psychologicznej. Także kadry rozplanowane są tu po filmowemu, bez zbędnego eksperymentowania z medium, które - umówmy się - daje ogromne możliwości. /// Psioczę i psioczę, a przecież oceniłem na siedem gwiazdek. Dlaczego? Bo to jednak storyboard dobrego filmu. A i zakończenie jest bardzo satysfakcjonujące. Polecam, choć z zastrzeżeniem, że na rynku sporo jest lepszych obyczajówek. Więcej o komiksach piszę na fb.com/polishpopkulture