Polaroidy z zagłady

'' To trwało od dawna . Żaden wirus z kosmosu ani efekt uboczny konserwantów . Nosiliśmy to w sobie . Bezduszność triumfującą .'' No właśnie , czy rzeczywiście nosiliśmy to w sobie ? i co właściwie nosiliśmy ? Co sprawiło powstanie '' Biernych '' i co sprawiło że kobieta o której opowiada ta książka nie stała się jedną z nich ? Nie wiadomo . Właściwie to nie wiadomo prawie nic , prócz tego co dotyczy samej kobiety , jej działań , rozmyślań , strachu i dbaniu o przetrwanie . Narracja jest prowadzona w drugiej osobie , co we mnie wywołało wrażenie bezradności i bezsensownego przyglądania się kobiecie . Zdania typu : '' Dziś straciłaś połowę zapasów i całą świeżą wodę '' powodowały , że targały mną pytania które chciałam jej zadać . Na przykład dlaczego nie zdobyła sobie broni , skoro potrafiła przytargać z marketu sprzęt AGD w ilościach hurtowych i w dodatku zupełnie jej nie potrzebny . Niestety mogłam być tylko biernym obserwatorem , nic nie zostało wyjaśnione , nie padła żadna odpowiedź , na ani jedno moje ewentualne pytanie . Trochę mnie to irytowało , a im dalej w treść czytanej lektury , zaczynało nudzić i nużyć . Przez chwilę miałam mgliste skojarzenie z '' Miastem ślepców '' . Ale tylko przez chwilę . Kobieta nie szuka innych '' normalnych '' , z treści nie wynika też by ich kiedykolwiek szukała , jakby założyła że została sama na świecie i że za wszelką cenę musi przetrwać . No więc tak sobie ją obserwuję , towarzyszę jej w chorobie , wysłuchuje bredzenia w malignie , co przywodzi na myśl sen wariata lub wizje paranoika , w końcu zdarzają się dwie rzeczy : po pierwsze przychodzi mroźna zima , a po drugie , któregoś dnia zaczyna dzwonić milczący od kilku miesięcy telefon....Znowu zrobiło się trochę ciekawiej , jednak tylko na tyle bym oceniła tę pozycję ledwie na sześć gwiazdek .