Pokój z widokiem

Jako że akcja tej powieści dzieje się częściowo we Florencji, po mojej wycieczce do Toskanii właśnie na nią zwróciłam uwagę. Opisów Florencji mam niedosyt, ale klimat, zabawne sytuacje, ukryty humor i psychologiczne rozterki w pełni mi to wynagrodziły. Edward Morgan Forster raczej nie należy do znanych pisarzy. Pewnie niewiele osób potrafi go przyporządkować do konkretnych powieści. Jawi się raczej jako ubogi krewny Jane Austen czy sióstr Bronte. Jego historie pamiętamy raczej ze świetnych ekranizacji z bardzo dobrą obsadą aktorską. "Pokój z widokiem" jest tego przykładem. Czytając tę powieść pobieżnie wydaje się, że to prosty romans z epoki wiktoriańskiej. Ale ta powieść ma głębszą warstwę psychologiczną. Rozważania Lucy, nieraz zakręcone i oderwane od rzeczywistości, wplecione gdzieś pomiędzy dialogi i akcję, dobrze oddają zagubienie i niepewność młodej dziewczyny w świecie sztywnych norm i konwenansów i własnych uczuć i emocji, które pozwoliłyby jej być naturalną. Można się tu dopatrzyć ukrytej krytyki pisarza pod adresem sztucznej obyczajowości angielskiego społeczeństwa. Można przeczytać, a potem z przyjemnością obejrzeć film, bo na pewno jest łatwiejszy w odbiorze.