Pokój pełen wojen

Debiutancka książka poetycka Artura Marciniszyna. 133 utwory poprzedzone wstępem od autora. Pokój pełen wojen to cztery ściany wypełnione walką. Cztery ściany, w których jestem zamknięty z własnej woli. Wyrok na oskarżonego wydał sędzia, po wysłuchaniu świadka, oskarżyciela i obrońcy. Nimi wszystkimi jestem ja sam. Pokój pełen wojen to sufit, który od lat staram się przebić. To podłoga, od której ciężko mi się oderwać. To pomieszczenie w domu pełnym wojen, zbudowanym w kraju pełnym wojen, położonym w świecie pełnym wojen. W pokoju człowieka toczę wojny sam ze sobą, nie mogąc osiągnąć pokoju ducha. Nie wywieszam białej flagi. Nikt oprócz mnie i tak by jej nie zobaczył. Nie mam nic, oprócz codziennej, samotnej walki. Często śnię o krwawej bijatyce na gołe pięści anioła z diabłem. O bitwie, której jestem jedynym widzem. Okładają się w ringu równo po gębach, raz za razem - na moje remis. Nigdy nie widzę końcowego rezultatu, bo zawsze budzę się nagle, w najbardziej emocjonującym momencie, kiedy wymiana ciosów staje się wyjątkowo brutalna. Już za moment któryś z nich padnie na deski i wtedy sen się urywa. Wyczekuję kolejnej odsłony. Żyję od snu do snu. W zawieszeniu. W oczekiwaniu na trwałe przebudzenie.