Bookfolio

Poetki na czasy zarazy są odpowiedzią na specyficzny rodzaj lęku – lęku z brzucha, który jest reakcją na nagłe tąpnięcie oswojonego, przedpandemicznego świata. [...] [I]ntuicja podpowiadała mi, że nadchodząca zaraza i będąca jej konsekwencją sytuacja izolacji to tematy, które właśnie w poezji doświadczenia kobiet znajdą miejsce i wytłumaczenie. [...] [S]ytuacja zarazy to codzienność kobiet także przed pandemią, bo zarazą zamykającą w domach niebędących bezpiecznym miejscem jest nie tylko COVID-19, ale również patriarchat, kolonializm i kapitalizm. [...] Pandemia jednoznacznie pokazała, że sfera prywatna broniona przez reguły kapitalizmu nie jest bezpiecznym miejscem dla osób z doświadczeniem kobiecości. (ze wstępu Jolanty Prochowicz) Poetki na czasy zarazy. Trudne, bo bez uprzedzenia dźgają słowami. Niepokorne, bo się nie chcą ładnie rymować. Mądre – ciągiem liter potrafią wszystko. Podmiotki liryczne. Wolne wierszem, piękne wersem, silne puentą. Dosłownie i w przenośni. Same o sobie, strofą i sensem, ciałem i krwią. Myślą, mową, uczynkiem. Językiem. W czasach, gdy zostań w domu oznacza zamknij się, a zamknij się to milcz – one wychodzą na zewnątrz i krzyczą. Herstorie z ich zdartych gardeł trafiają prosto w serce. Bez ozdobników, bez lukru. Z akcentem na teraz i tu. Ich słowa, ich świadectwa, a tak bardzo o nas. Marta Dzido Czy poezja może być jednocześnie zachwycająca i silna, żeby nieść zmianę społeczną? Odpowiedzią na to pytanie jest antologia trzymana przez Was w rękach. Przeczytacie tu słowa poetek o ich świecie wewnętrznym niesione dla zmiany świata zewnętrznego. Poezję, która jest jak manifesty polityczne. Wiersze, które mogłyby być wykrzykiwane na demonstracjach albo noszone na transparentach. Zofia Krawiec Poetki na czasy zarazy są odpowiedzią na specyficzny rodzaj lęku – lęku z brzucha, który jest reakcją na nagłe tąpnięcie oswojonego, przedpandemicznego świata. [...] [I]ntuicja podpowiadała mi, że nadchodząca zaraza i będąca jej konsekwencją sytuacja izolacji to tematy, które właśnie w poezji doświadczenia kobiet znajdą miejsce i wytłumaczenie. [...] [S]ytuacja zarazy to codzienność kobiet także przed pandemią, bo zarazą zamykającą w domach niebędących bezpiecznym miejscem jest nie tylko COVID-19, ale również patriarchat, kolonializm i kapitalizm. [...] Pandemia jednoznacznie pokazała, że sfera prywatna broniona przez reguły kapitalizmu nie jest bezpiecznym miejscem dla osób z doświadczeniem kobiecości. (ze wstępu Jolanty Prochowicz) Poetki na czasy zarazy. Trudne, bo bez uprzedzenia dźgają słowami. Niepokorne, bo się nie chcą ładnie rymować. Mądre – ciągiem liter potrafią wszystko. Podmiotki liryczne. Wolne wierszem, piękne wersem, silne puentą. Dosłownie i w przenośni. Same o sobie, strofą i sensem, ciałem i krwią. Myślą, mową, uczynkiem. Językiem. W czasach, gdy zostań w domu oznacza zamknij się, a zamknij się to milcz – one wychodzą na zewnątrz i krzyczą. Herstorie z ich zdartych gardeł trafiają prosto w serce. Bez ozdobników, bez lukru. Z akcentem na teraz i tu. Ich słowa, ich świadectwa, a tak bardzo o nas. Marta Dzido Czy poezja może być jednocześnie zachwycająca i silna, żeby nieść zmianę społeczną? Odpowiedzią na to pytanie jest antologia trzymana przez Was w rękach. Przeczytacie tu słowa poetek o ich świecie wewnętrznym niesione dla zmiany świata zewnętrznego. Poezję, która jest jak manifesty polityczne. Wiersze, które mogłyby być wykrzykiwane na demonstracjach albo noszone na transparentach. Zofia Krawiec Pewna poetka napisała kiedyś, że karmią ją jedynie wiersze i kilkoro przyjaciół, którzy sięgają w głąb jej żył. Poetki na czasy zarazy to zbiór wierszy, które choć wychodzą z trzewi i dedykowane są „wszystkim trudnym dziewczynom”, nie roszczą sobie prawa do uniwersalistycznego spojrzenia na kobiecość i siostrzeństwo. Jeśli jest jednak coś, co łączy zaproszone poetki, to sposób myślenia o formie poetyckiej i świadomość uczestnictwa we współczesnych przemianach społeczno-politycznych. Zaletą książki jest mnogość głosów kobiecych z różnych kręgów kulturowych, która tworzy ramy współbycia z innymi w tekście i ciele poza tym, co najbliższe i najbardziej znajome. Natalia SielewiczPoetki na czasy zarazy są odpowiedzią na specyficzny rodzaj lęku – lęku z brzucha, który jest reakcją na nagłe tąpnięcie oswojonego, przedpandemicznego świata. [...] [I]ntuicja podpowiadała mi, że nadchodząca zaraza i będąca jej konsekwencją sytuacja izolacji to tematy, które właśnie w poezji doświadczenia kobiet znajdą miejsce i wytłumaczenie. [...] [S]ytuacja zarazy to codzienność kobiet także przed pandemią, bo zarazą zamykającą w domach niebędących bezpiecznym miejscem jest nie tylko COVID-19, ale również patriarchat, kolonializm i kapitalizm. [...] Pandemia jednoznacznie pokazała, że sfera prywatna broniona przez reguły kapitalizmu nie jest bezpiecznym miejscem dla osób z doświadczeniem kobiecości. (ze wstępu Jolanty Prochowicz) Poetki na czasy zarazy. Trudne, bo bez uprzedzenia dźgają słowami. Niepokorne, bo się nie chcą ładnie rymować. Mądre – ciągiem liter potrafią wszystko. Podmiotki liryczne. Wolne wierszem, piękne wersem, silne puentą. Dosłownie i w przenośni. Same o sobie, strofą i sensem, ciałem i krwią. Myślą, mową, uczynkiem. Językiem. W czasach, gdy zostań w domu oznacza zamknij się, a zamknij się to milcz – one wychodzą na zewnątrz i krzyczą. Herstorie z ich zdartych gardeł trafiają prosto w serce. Bez ozdobników, bez lukru. Z akcentem na teraz i tu. Ich słowa, ich świadectwa, a tak bardzo o nas. Marta Dzido Czy poezja może być jednocześnie zachwycająca i silna, żeby nieść zmianę społeczną? Odpowiedzią na to pytanie jest antologia trzymana przez Was w rękach. Przeczytacie tu słowa poetek o ich świecie wewnętrznym niesione dla zmiany świata zewnętrznego. Poezję, która jest jak manifesty polityczne. Wiersze, które mogłyby być wykrzykiwane na demonstracjach albo noszone na transparentach. Zofia Krawiec Pewna poetka napisała kiedyś, że karmią ją jedynie wiersze i kilkoro przyjaciół, którzy sięgają w głąb jej żył. Poetki na czasy zarazy to zbiór wierszy, które choć wychodzą z trzewi i dedykowane są „wszystkim trudnym dziewczynom”, nie roszczą sobie prawa do uniwersalistycznego spojrzenia na kobiecość i siostrzeństwo. Jeśli jest jednak coś, co łączy zaproszone poetki, to sposób myślenia o formie poetyckiej i świadomość uczestnictwa we współczesnych przemianach społeczno-politycznych. Zaletą książki jest mnogość głosów kobiecych z różnych kręgów kulturowych, która tworzy ramy współbycia z innymi w tekście i ciele poza tym, co najbliższe i najbardziej znajome. Natalia Sielewicz Pewna poetka napisała kiedyś, że karmią ją jedynie wiersze i kilkoro przyjaciół, którzy sięgają w głąb jej żył. Poetki na czasy zarazy to zbiór wierszy, które choć wychodzą z trzewi i dedykowane są „wszystkim trudnym dziewczynom”, nie roszczą sobie prawa do uniwersalistycznego spojrzenia na kobiecość i siostrzeństwo. Jeśli jest jednak coś, co łączy zaproszone poetki, to sposób myślenia o formie poetyckiej i świadomość uczestnictwa we współczesnych przemianach społeczno-politycznych. Zaletą książki jest mnogość głosów kobiecych z różnych kręgów kulturowych, która tworzy ramy współbycia z innymi w tekście i ciele poza tym, co najbliższe i najbardziej znajome. Natalia Sielewicz

Klimat książki

Silna, polityczna antologia poetycka skupiona na kobiecej perspektywie w obliczu kryzysów współczesnego świata.

W skrócie

  • Silne emocje
  • Skłania do myślenia
  • Dużo napięcia
  • wolne tempo

Tropy

  • manifest polityczny
  • głos wykluczonych
  • doświadczenie ciała

Trudne tematy: przemoc systemowa, cierpienie

Szczegóły

Rok wydania
2021
Liczba stron
109 str.
Wydawnictwo
Wojewódzka Biblioteka Publiczna i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu
Język
polski
Format
papier
Cykl
Biblioteka Poezji Współczesnej (tom 250)
Gatunek
poezja
ISBN
9788366453722

Opinie czytelników

Oceń tę książkę

0/10

Kiedy przeczytana?

2026-11-19

Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.

Bezpłatne konto Bookfolio

Dodaj „Poetki na czasy zarazy" do swojej półki

Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.

Trzy półki czytelnicze

Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.

Oceny i recenzje

Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.

Statystyki i wyzwania

Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.

Rekomendacje i grafiki

Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.