Poetka i książę

Bardzo, ale to bardzo mi się podobała. Mam tylko zwykłe pocketowe wydanie i nie spodziewałam się takiej zawartości. Historia krótkiego epizodu miłosnego młodej poetki Agnieszki Osieckiej i doświadczonego, 30 lat starszego mężczyzny, legendy emigracji, kultury, literatury - Jerzego Giedroycia. Styl Manueli Gretkowskiej określiłabym jako dosadny. Nie boi się nazwać rzeczy po imieniu, niektóre jej stwierdzenia aż mnie stopowały przy czytaniu i musiałam przepuścić je jeszcze raz przez głowę. Jednocześnie opowiada tę historię w sposób bardzo subtelny, zresztą ich spotkania są bardzo oficjalne, nawet zwracają się do siebie "per pan i pani". To w ich głowach i sercach rozgrywa się uczucie, które zostawiło ślad na całe życie. Intymny flirt. Niestety Agnieszka jest młoda, głodna życia, flirtuje z kilkoma facetami naraz. On zbyt doświadczony, by prosić ją o zostanie na emigracji. Zresztą różnili się pod wieloma względami. Ale cóż, miłość nie wybiera. Fascynacja jest obustronna, ale to nie wystarcza. Aby napisać tę książkę pisarka korzystała z listów i dzienników dlatego możemy mieć pewność, że historia jest autentyczna. Tym bardziej, że Osiecka zapisywała prawie wszystko. Ogromną zaletą książki jest też opis paryskiego środowiska związanego z wydawnictwem "Kultura". Autorka zawarła w tekście wiele ciekawych faktów dotyczących Miłosza, Hłaski, Koestlera, Jeleńskiego, Czapskiego, Hertzów. Książka może nie jest łatwa w odbiorze, ale nie jest to zwykły romans. Pisarka utkała intymną pajęczynę ze spotkań, słów, myśli, niedopowiedzeń. Chylę czoła.