Podróż po Ameryce

"Podróż po Ameryce" to nieco inny rodzaj dziennikarstwa niż ten, który zwykle kojarzy się z Orianą Fallaci. Opowieść ta jest żywiołową, barwną, ale i pełną refleksji relacją z eskapad, jakie autorka odbyła w latach 60. minionego wieku. Podczas swojego pobytu w Stanach Zjednoczonych poznała ona doskonale Nowy Jork i Hollywood, a także przemierzyła tysiące kilometrów, podróżując przede wszystkim w towarzystwie aktorki Shirley McLaine. Wspólnie odwiedziły Las Vegas i włóczyły się po Południu oraz niegdysiejszym tzw. Dzikim Zachodzie. Książka Oriany Fallaci jest nie tylko relacją z tej ekscytującej podróży. Dużo miejsca dziennikarka poświęca dyskusjom, jakie odbywała z McLaine, gdyż w wielu kwestiach kobiety się nie zgadzały (np. miały odmienne zdanie na temat sytuacji Murzynów w Ameryce czy wegetacji Indian w rezerwatach). Często dziennikarka posługuje się ironią, dając upust swojemu ciętemu językowi. Błyskotliwie porównuje amerykańską i europejską obyczajowość, odnosząc się bezpośrednio do włoskich tradycji i przyzwyczajeń. Z książki tej wyłania się interesujący i intrygujący obraz Ameryki sprzed ponad pięćdziesięciu lat. To kraj pełen kontrastów, jednocześnie fascynujący i odpychający, zafascynowany nowoczesnością i pruderyjny, dający szansę emigrantom, ale i przepełniony rasistowskimi uprzedzeniami. Oriana Fallaci posługuje się tak barwnym językiem i sugestywnym stylem, że podczas lektury wciąż miałam wrażenie, jakbym podróżowała wraz z nią, poznając wielkie gwiazdy kina, wybitnych pisarzy i reżyserów, a także zwykłych, anonimowych ludzi. Książka zrobiła na mnie duże wrażenie i - co ciekawe - pokazała, jak prorocze okazały się kolejny raz społeczne i kulturowe refleksje włoskiej reporterki. Polecam nie tylko miłośnikom gatunku i fanom autorki.