Podobni kwiatom i drzewom

„Wiersz – siadam obok, ważę słowa i myśli, wyciągam wnioski, gnę wersy po dwóch, trzech albo czterech wyrazach”. Utwory zamieszczone w zbiorze Podobni kwiatom i drzewom wyrażają zachwyt nad światem i człowiekiem, ich niezwykłością i zagadkowością. Jedne mówią o wzrastaniu, inne o przemijaniu. Te się radują, tamte smucą lub wątpią, ale przeważnie pragną zarazić pogodą ducha i zachęcić do przyglądania się światu – naszemu wewnętrznemu, temu za oknem, za horyzontem, za lądem lub morzem. Niektóre dziwią się sobie albo ludzkim pragnieniom, które każą nam wędrować po górach, wodach, zamkach, gdzie szukamy przeszłości, przyszłości, wreszcie samych siebie.