Pod tęczowym sztandarem: wiersze spółdzielcze

Wiersze opublikowane zostały pierwotnie w latach 30. w różnych pismach, m.in. „Robotniku”, prasie związkowej i spółdzielczej oraz w satyrycznych „Szpilkach”. "LOKAUT W gabinecie pana prezesa siadła Rada Nadzorcza spółki. Ktoś słuchawkę szarpał i wieszał. Ktoś zdejmował foliały z półki. Chodzili, radzili głośno grubi, łysawi panowie. Jarzyło się światło w oknach przez ciężkie firanki powiek. Po miękkich, puszystych dywanach stąpali poważnie, powoli, oglądali wykresy na ścianach, rozkładali ceduły na stole. Obliczali w dolarach i centach koniunkturę, kapitał i czas. Dywidendę w promilach, procentach, zsumowali raz i jeszcze raz. Szeleściły im akcje w dłoniach, dym cygar nad głowami się wieszał – służba roznosiła koniak w gabinecie pana prezesa."