Pod ciemną skórą Filipin

Reportaż podróżniczy jest jedną z najciekawszych form przedstawienia swojej podróży do jakiegoś niezwykle odległego miejsca w świecie, lub przeciwnie do całkiem bliskiego miejsca. Autorzy starają się w takiej formie przybliżyć nie tylko życie danego narodu, plemienia, ale i informują nas o ich kulturze, wierzeniach, a nawet o narodowych dobrach, że o potrawach nie wspomnę. Taka forma reportażu wykształciła się w XIX wieku i od tego czasu powstało naprawdę mnóstwo fascynujących dzieł, w których podróż to tylko początek czegoś większego. W Polsce, myśląc reportaż podróżniczy od razu nasuwa się na myśl a przynajmniej mi) Arkady Fiedler i jego znakomite książki podróżnicze, które czytałem z zainteresowaniem i nadal często do nich wracam. Całkiem niedawno nakładem Wydawnictwa Muza ukazał się reportaż „Pod ciemną skórą Filipin”, którego autorem jest Tomasz Owsiany. Książka ta jest efektem samotnej wyprawy na filipińskie wyspy, na których autor spędził osiem miesięcy. Starając się poznać tą kulturę, można by rzec od podszewki uznał że najlepiej to zrobi poznając kraj w różnych jego aspektach. I tak w swojej wędrówce mieszkał w San Fernando, gdzie poznał od podstaw kontrowersyjną krwawą drogę krzyżową. Gdzie indziej spotkał się z szamanem, który wyjaśnił mu pewne podstawy czarnej magii. Znalazł także czas aby zamieszkać wśród partyzantów, w kolonii karnej, a nawet w okazałej rezydencji multimilionera. Uznał że najlepiej pozna tych ludzi żyjąc jak oni. Nauczył się od podstaw ich języka, brał udział w ich rytuałach, poznawał ich wierzenia i przesądy. Pomagał w codziennych obowiązkach, oraz nawiązywał przyjaźnie. W rezultacie tych zabiegów, różnice między mieszkańcami a nim, a raczej wzajemna egzotyczność zaczęła zanikać. W efekcie czego zaczął być traktowany jak członek danej rodziny. Fascynująca podróż po kraju, w którym nowoczesność przeplata się tradycyjnymi wartościami. Autorowi udało się zajrzeć głębiej niż komukolwiek. Czyta się tę książkę doskonale. Całość ubarwiona jest także licznymi anegdotami, oraz historiami które wywołują uśmiech. Dodatkowo-żeby tradycji stało się zadość, zamieszczono tu mnóstwo kolorowych fotografii, z których możemy poznać przebieg całej wyprawy podróżnika. Polecam, pozycja obowiązkowa, dla miłośników tego rodzaju literatury.