Po co ci szczęście, jeśli możesz być normalna?

Do przeczytania tej książki skłonił mnie tytuł, na który natknęłam się zupełnie przypadkowo. Uważam, że jest bardzo trafny i zbyt często pytanie to słyszą osoby, które chcą być szczęśliwe w sposób zgoła odmienny do wytyczonego przez "przeciętność". Bez względu na to, jakiego aspektu życia szczęście ma dotyczyć. W tej książce poruszony został temat adopcji i homoseksualizmu, ale równie dobrze może dotyczyć każdej innej kwestii, w której odbiega się od tak zwanej normy, poziomu średniego. Bardzo cieszę się, że Pani Winterson napisała tą książkę i nadała jej taki właśnie tytuł. Po cichu liczę na to, że skłoni parę osób do przeczytania i spojrzenia na innych ludzi z większym zrozumieniem. Odwaga, którą wykazała się autorka w rozliczeniu się z własną przeszłością, w sposób prosty, acz nie obłudny w moich oczach zasługuje na największy szacunek. Odwrót od tzw. "czarnej pedagogiki" daje nadzieję, na szanse dla wielu krzywdzonych dzieci i osobiście uważam, że należy taką postawę rozpowszechniać. Tutaj zmagania jednej osoby i jej doświadczenia pokazują, że można o tym mówić głośno.