Płonął ogień twoich oczu

Jak na mój gust książka jakaś taka nijaka, zwyczajna opowieść o zwyczajnej rodzinie. Spokojna narracja, szczegółowe opisy życia codziennego bardzo monotonne i mało porywające. Akcja książki przenosi nas do XVIII-wiecznego Londynu, stolarz Thomas Kellaway dostaje atrakcyjną propozycję pracy i wraz z rodziną wyprowadza się z angielskiej prowincji do Londynu, zostawiając dom najstarszemu synowi, Samowi i jego przyszłej żonie. Wraz z domem pragną zostawić rodzinną tragedię i zacząć nowe życie. Rodzina tęskni za poprzednim, wiejskim życiem, ale stara się jakoś przystosować się do wielkiego miasta. Tutejsze życie rodzeństwa Jema i Maisie Kellawayów toczy się głównie na zewnątrz - na ulicach, w ogrodzie, w cyrku. Towarzyszy im nowa Londyńska przyjaciółka - Maggie, która jest od nich dużo bardziej obyta i doświadczona bez rzadnych zahamowań. Nastolatki właśnie wkraczające w dorosłe życie, są ciekawe świata. Zawierają znajomość ze swoim sąsiadem, którym jest Wiliam Blake - drukarz, rewolucjonista, poeta, ale podczas krótkich tajemniczych spotkań i rozmów, niewiele się dzieje. Dużą atrakcją jest dla nich nowy pracodawca ojca Philip Astley, który jest właścicielem cyrku. Uchodzi za osobę niezwykle wpływową w Lambeth gdzie żyją Kellwajowie Jest osobą kontrowersyjną i wzbudza skrajne emocje – przez jednych uwielbiany, przez innych znienawidzony. Gdzieś wyczytałam, że książka to romans historyczny opisujący Rewolucję Francuską, przeczytałam połowę książki (ponad 200 stron) nie doczekałam się ani romansu, ani rewolucji. Na drugą połowę zabrakło mi siły…