Płomień i Kruk

Na wstępie chciałabym powiedzieć, że bardzo spodobał mi się pomysł na fabułę. Od zawsze jestem fanką postaci, które na przestrzeni powieści rozwijają swoje skrzydła i pokazują moc, która w nich drzemie. Taka też jest główna bohaterka “Płomienia i Kruka” - Riley. Wychowała się w społeczności, która przywykła do ciężkiej harówki w kopalni i już jako młoda dziewczyna nie bała się ciężkiej pracy. Czytając o niej na początku miałam przed oczami Katniss z Igrzysk Śmierci. Sam klimat miejsca (Padołka) też przypominał mi klimatem Dystrykt 12 : ) Dużym plusem też dla mnie było całe przedstawienie magii i mocy. Feniks, który objawiał się Riley podbił moje serducho, od kiedy tylko pamiętam mam słabość do tego mocarnego stworzenia. Niestety w powieści bardzo brakowało mi przemyśleń bohaterów i szerszego opisania świata. Jednak jestem osobą, która lubi się zagłębiać w głowy bohaterów i która kocha przenikać do świata z powieści. Szkoda, że w przypadku “Płomienia i Kruka” autorka tak skromnie wszystko opisała, bo czuję niemały niedosyt. Kolejnym minusem dla mnie była za szybko tocząca się akcja. Przez to tempo nie potrafiłam bardziej wczuć się w klimat powieści. Jeśli miałabym podsumować jednym zdaniem tę powieść to... Przyjemnie mi się ją czytało, jest to dobra pozycja dla osób dopiero zaczynającym przygodę z fantastyką, ale zaprawiony czytelnik może poczuć lekki niedosyt. Bardzo chętnie jednak sięgnę po inne książki autorki! : ) Współpraca z Wydawnictwem Ailes