"Planeta dzieci" (La infana raso) Williama Aulda to jeden z największych poematów XX wieku, powstały krótko po zakończeniu II wojny światowej. Poemat, o którym jak do tej pory niewielu słyszało, jako że napisany został w jednym z pomniejszych języków europejskich. Poeta stara się uzmysłowić odbiorcy, iż nasza tzw. cywilizacja niewiele różni się od ciemnogrodu, barbarzyństwa czy też naiwnej ignorancji, jaką wykazuje małe dziecko, które myśli, że będąc silniejsze od rówieśników, jest już dorosłe.
Klimat książki
Poemat ukazuje, jak cywilizacja może przypominać ciemnogrod, a dziecięca ignorancja staje się metaforą społeczeństwa po wojnie. Autor wykorzystuje poetycką ironę i refleksję, by skłonić czytelnika do głębokiej analizy własnych przekonań i wartości.
W skrócie
- Skłania do myślenia
- Mroczny klimat
- Wyraziste postacie
- wolne tempo
Tropy
- metafora cywilizacji jako ciemnogrodu
- postapokaliptyczne odwołania
- poetycka ironia
Szczegóły
- Data wydania
- 1 lipca 2005
- Liczba stron
- 83 str.
- Wydawnictwo
- My Book
- Język
- polski
- Format
- papier
- Czas czytania
- 1 godz. 23 min.
- Gatunek
- poezja
- ISBN
- 8389770156
Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Planeta dzieci" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.