Piszą, więc żyją. Pierwszych sto dni wojny

To zbiór esejów i felietonów tworzonych przez ukraińskich pisarzy przez sto kolejnych dni od wybuchu wojny na Ukrainie. Intelektualny zapis wojennych przeżyć, analiza emocji, próba zrozumienia. „Piszą, więc żyją” to trwały ślad koszmarnej rzeczywistości pozostawiony w języku. Wyjątkowa szansa dla polskiego czytelnika, by współodczuwać z tym, przez co przechodzą nasi najbliżsi sąsiedzi. Jak przejmująco wyraziła to Sofija Andruchowycz: „Wszystko zmieniło się na zawsze. Życie już nigdy więcej nie będzie takie jak wcześniej. I nie można przewidzieć, jakie się stanie. Wszystko, co jest w człowieku – to zdolność przeżywania z kimś innym jego doświadczenia, odwaga przyjęcia na siebie czyjegoś bólu i oddania swojego spokoju. Ta zdolność jest silniejsza od wszystkich fizycznych ograniczeń”. „Piszą, więc żyją” jest ważnym literackim świadectwem, które pogłębia intelektualnie te niezwykle trudne doświadczenia. Książka jest zbiorem głosów w debacie nad aktualną sytuacją: tekstów zarysowujących tło historyczne, wnikliwych analiz, intymnych świadectw. Wszystkie uświadamiają wielką złożoność losu narodu ukraińskiego. W książce znajdują się teksty cenionych autorów: Jurija Andruchowycza, Sofiji Andruchowycz, Kateryny Babkiny, Ołeksandra Bojczenki, Andrija Bondara, Ołeksandra Irwancia, Andrija Lubki, Wasyla Machny, Romana Małynowskiego, Tarasa Prochaśki, Mykoły Riabczuka, Ostapa Sływynskiego, Jurija Wynnyczuka. „Piszą, więc żyją” przetłumaczył Bohdan Zadura – poeta, prozaik, tłumacz i krytyk literacki. Laureat licznych nagród, m.in. Międzynarodowej Nagrody Literackiej im. H. Skorowody, Nagrody im. C.K. Norwida, Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius, Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus. Przekłada z angielskiego, ukraińskiego, białoruskiego i węgierskiego. Redaktor naczelny „Twórczości” w latach 2004–2020, związany również z „Akcentem” i „Literaturą na Świecie”.