Piknik na skraju drogi i inne utwory

Z jakichś powodów nie czytałem wcześniej nic braci Strugackich, a że to klasyka science-fiction postanowiłem nadrobić zaległości. Co mogę powiedzieć o tej ponad 900 stronicowej cegle? Niestety jest dość nierówna, lepsze fragmenty przeplatają się ze słabszymi, pierwszy utwór to miazga („Piknik na skraju drogi”),ale potem jest już bardzo różnie. Bracia Strugaccy poruszali rozmaite tematy jak wizyta obcej cywilizacji, walka dobra i zła, rozmaite dylematy moralne, absurdy naszej rzeczywistości. Wydaje mi się jednak, że twórca po prostu tworzy i wylewa się z niego to co mu leży na sercu i wątrobie, a dopiero potem krytycy dopatrują się wartości jakie przemycił a sam autor może być tego nie do końca świadomy. W każdym razie w przeważającej większości czyta się to dobrze, autorzy mieli dużą wyobraźnie i dużo interesujących pomysłów a co więcej potrafili te pomysły sprzedać w atrakcyjnej formie. Wiadomo, klasyka to klasyka i warto się z nią zapoznawać i wciąż odkrywać w niej coś nowego. To co stworzyli bracia Strugaccy ma na pewno kilka warstw i swoistą głębię, dlatego myślę, że nie sposób wychwycić wszystkiego przy pierwszym czytaniu. Niestety przy ostatnim utworze pt. „Ślimak na zboczu” poległem i nie doczytałem go do końca. Jak dla mnie był on zbyt absurdalny. Czy polecam? „Piknik na skraju drogi” to na pewno must read dla każdego szanującego się fana fantastyki, a pozostałe utwory można poczytać, też są intrygujące. Moje oceny cząstkowe poszczególnych utworów są następujące: 1. Piknik na skraju drogi – 9/10 2. Poniedziałek zaczyna się w sobotę – 6/10 3. Trudno być bogiem – 7/10 4. Miliard lat przed końcem świata – 6/10 5. Ślimak na zboczu – nie doczytałem więc nie oceniam. To daje końcową ocenę siedmiu gwiazdek (bardzo dobra). Polecam.