Pies i klecha: Tancerz

Książka zacna. Na prawdę. Ubawiłam się, jak dawno nie, bo choć ta część, to już mniejszy horror a więcej fantastyki, autorzy postawili na świetny humor, niecodzienną oprawę, i fantastyczne dialogi, które nie raz i nie dwa, w połączeniu z narracją, doprowadziły mnie do łez. Pies i klecha to lektura nietuzinkowa, oryginalna, i co ważniejsze, posiadająca świetną fabułę, która rozgrywa się w tak diabelsko szybkim tempie, że czasem ciężko nadążyć za tym, co dzieje się na kartach powieści. Mimo wszystko Gil i Enka zdobyli moje serducho, a ich przygody, w połączeniu z na prawdę nietuzinkowym pomysłem o "wieszczu narodowym", Paryżu i tureckimi tancerzami... oj tak. To TRZEBA poznać, trzeba przeczytać; bezapelacyjnie, by się ubawić, by się zadumieć, by uznać, że lata 90-te yły pod pewnymi względami - nawet jeśli to tylko wyobraźnia autorów - zaiste, szalonymi latami...