Pierwszy między równymi

Spodziewałam się typowej dla Archera powieści o zwykłym, czy może trochę mniej zwyczajnym życiu, a tymczasem dostałam historię o czterech mężczyznach, którzy robili karierę w polityce i wspinając się po jej szczeblach dążyli do uzyskania stanowiska premiera. Nie jestem zwolenniczką opisów pracy parlamentu, walk wyborczych, więc kiedy już zorientowałam się, o czym opowiada „Pierwszy między równymi" zastanawiałam się, jak przebrnę przez te 480 stron. I nie będę ukrywać, że niektóre fragmenty mnie lekko nudziły, jednak styl Archera jest tak dobry, że pokonałam te strony dość szybko. Autor tak dobrze potrafi opowiadać, mieszając życie prywatne z działalnością polityczną naszych bohaterów, iż chwilami nie mogłam doczekać się, co nowego dowiem się z kolejnych stron. Dużym plusem powieści były sylwetki bohaterów, szczerze się do niektórych przywiązałam, Charlesa niestety nie zdołałam nawet polubić. Nie uważam, z oczywistych powodów, powyższej powieści za najlepszą w dorobku pisarza, ale muszę przyznać, że lektura sprawia przyjemność, a dla miłośników polityki może być niezłą ucztą czytelniczą.