Pierwsza żona

Ja to mam szczęście do książek: te które mnie się podobają, innym nie za bardzo, a te które z kolei mnie odpychają, inni wychwalają pod niebiosa. No cóż natura przekorna wychodzi ;) a nie podążanie jak ta owca za tłumem. I dlatego też zdecydowałam się sięgnąć po tę właśnie książkę. Czytam, czytam i powiem szczerze "Pierwsza żona" nie jest/była taka strasznie zła jak piszą o niej niektórzy czytelnicy w swoich opiniach. Owszem nie jest to jakiś bardzo mroczny thriller czy takiż sam kryminał. Jest to raczej taki babski obyczaj połączony z romansem i jakąś zagadką kryminalną. Można przeczytać dla relaksu, ale nie należy spodziewać się po niej mocnych fajerwerków. Ja przy niej dobrze się bawiłam i muszę przyznać, że nawet mi się podobała. Czytało się ją wyjątkowo szybko – krótkie rozdziały, nawet ciekawe, w miarę dobry, poprawny język, który mnie akurat nie męczył więc nie było tak źle. Mniej więcej od połowy zaczęłam się domyślać kto może być mordercą. Sam styl autorki przypominał mi ten Nory Roberts i jej romansokryminałów. Myślę, że można ją przeczytać dla rozluźnienia i bez często niepotrzebnego analizowania.;)