Piękny chaos twej duszy

Jestem wrażliwa na piękno… na piękno świata mnie otaczającego… życia przemijającego… człowieka, a reczej jego wnętrza. Zagubiona we własnym życiu staram się odnaleźć w codzienności, która przemija z każdym dniem coraz szybciej, coraz mniej chwil zapamiętuję, coraz mniej czuję. Ilość “złotych myśli”, pięknych cytatów, (czy jak kto woli to nazywać) jest duża. Mnie to nie przeraża, ani nie odpycha (choć w pełni rozumiem, że dla niektórych może to być lekka przesada). Może to coś w stylu… Nigdy nie spotakałam się z powieścią pisaną wierszem… sama piszę wiersze… z powieścią idzie nieco trudniej. Mam jednak swoje małe, ale jednak źródło inspiracji i motywacji. Osobę, którą podziwiam, która spełniła swoje (i trochę moje) marzenie. Na tą książkę nie można patrzeć jak na dzieło sztuki, po prostu nim nie jest, ale ja znalazłam w niej coś swojego, coś mną poruszyło. Przeczytałam… może dzięki temu i moje marzenie kiedyś ujrzy światło dzienne…