Piąta z kwartetu

Lekka opowieść? Ludzie, czy wyście czytali tę książkę w ogóle? To absolutnie nie jest lekka książka. Lekka książka traktuje o pierdołach a nie problemach rodzinnych, przemocy, opuszczeniu i przedwczesnym dorastaniu. Język książki jest bardzo przystępny, może dlatego niektórzy określili ją jako "lekką". Poza tym książka zachwyca realizmem postaci i ich kreacją. Dialogi bardzo trafne, a monologi Kasi do Damiana są świetnym uzupełnieniem narracji. Przede wszystkim porusza problem niepełnych rodzin i dzieciaków, które muszą zachowywać się dojrzalej od rodziców i wszystko brać na siebie. Dużo mądrości płynie z tej książki. Zwłaszcza uderzyły mnie sceny, gdzie Kasia z bezsilności zapaliła papierosa, i druga, gdzie jeden z bohaterów nie może powstrzymać wzruszenia, kiedy nagle stał się dla kogoś kimś ważnym. Czułam gorycz przechodząc przez niektóre strony. To wszystko było tu takie... Życiowe.