Piąta pora roku

"Pokładaj ufność w drewnie i w kamieniu, albowiem metal rdzewieje." Moje pierwsze spotkanie z tą autorką, nigdy wcześniej o niej nie słyszałam, ani nic o jej książkach i przyznaję, że podobało mi się. Nawet bardzo. Nie na tyle, żeby zakochać się w opowieści i nią oddychać, ale na pewno pani Jemisin stworzyła coś, co było oryginalne, ciekawe i zapamiętywalne. Przenosimy się do świata Bezruchu. Kontynentu, na którym co jakiś czas oprócz standardowych czterech pór roku, pojawia się też piąta, będąca sezonem zapoczątkowanym przez aktywność sejsmiczną bądź inny kataklizm, który sprawia, że życie w Bezruchu staje pod znakiem zapytania. Nigdy nie wiadomo, czy miasta nie zburzy trzęsienie ziemi, tsunami, czy chmury pyłu powstałe wskutek wybuchu wulkanu nie przesłonią na kilka lat słońca. Mieszkańcy żyją w ciągłej gotowości, że piąta pora roku może nadejść i może trwać długo. Do tego dostajemy ludzi (nieludzi) zwanych górotworami, którzy posiadają szczególne umiejętności, mogą wpływać na wszelkie zdarzenia sejsmiczne, przesuwać, zatrzymywać, unosić materiał skalny. Znienawidzeni przez normalnych ludzi, uznawani za niebezpiecznych, zmuszeni są egzystować w świecie Bezruchu. Górotworem jest właśnie Essun, główna bohaterka, która na kartach powieści wyrusza na poszukiwanie swojej uprowadzonej przez męża córki. Naprawdę świetny świat. Podobał mi się pomysł z górotwórstwem, wszystko było nowe, świeże i nie czytałam wcześniej nic podobnego. Autorka stworzyła specyficzny klimat, w którym osadziła równie ciekawą historię. Główna bohaterka była interesującą postacią, mocno rozbudowaną i świetnie scharakteryzowaną. Ale minusem wg mnie było to, że właśnie na głównej bohaterce za bardzo skupiła się autorka, zaniedbując odrobinę inne postacie. Ciężko napisać coś o zaskoczeniach i wielowątkowości bez spoilerowania, więc porzucę ten temat. Ogólnie uważam, że książka jest ciekawym wstępem do trylogii i będę oczekiwać kolejnych części.