Perski ogień: Pierwsze starcie Wschodu z Zachodem

Książka wymaga sporego skupienia, ale warto poświęcić dla niej trochę swojego czasu. Czyta się ją bowiem jak dobrą powieść historyczną, a równocześnie - znacznie wzbogaca się swoją wiedzę, bo to jednak nie jest beletrystyka, ale opowieść opierająca się na faktach historycznych i danych źródłowych. Moja wiedza na temat wojen grecko-perskich jest wiedzą typowo szkolną, jakoś jej do tej pory szczególnie nie pogłębiałam. Dlatego nie jestem w stanie ocenić, czy informacje zawarte przez Hollanda są wcale jakoś specjalnie odkrywcze. Ale jednak wiele kwestii mocno zmieniło mój sposób postrzegania świata antycznej Grecji. W końcu zawsze uczono nas, że to Grecy byli tymi bardziej cywilizowanymi, a Persowie traktowani byli jako barbarzyńscy najeźdźcy, którzy ogniem i mieczem powiększali swoje imperium. A tu okazuje się, że to nie do końca tak, że w wielu aspektach Persowie kulturowo przewyższali zwaśnionych mieszkańców greckich polis. Ta sławetna grecka demokracja też wcale nie była taka idealna - autor świetnie ukazał mechanizmy, które prowadziły do jej nadużywania w celach politycznych. Równie ciekawie przedstawił Spartan, ich sposób wychowania, religijność oraz rolę kobiet w ich społeczeństwie. Jednym słowem: mnóstwo tu ciekawostek i informacji, których na próżno szukać w podręcznikach od historii. Bitwa pod Maratonem, w wąwozie termopilskim, morska bitwa pod Salaminą oraz klęska pod Platejami - opisane barwnie, ale bez przesadnej epickości, bardzo prawdziwie (z rojem much nad gnijącymi zwłokami i tak dalej). Wszystko to sprawia, że o wydarzeniach sprzed ponad 2000 lat czyta się z ogromnym zainteresowaniem, a bohaterowie ówczesnych bitew i wojen jawią się jako ludzie z krwi i kości, a nie posągowi półbogowie. Świetna, naprawdę polecam. Obowiązkowa lektura dla każdego, kto interesuje się historią starożytną.