Pensjonat nad Dunajcem

“Czas się zebrać w sobie, z uśmiechem przebrnąć przez deszcz i stanąć naprzeciw nowych wyzwań”. Rok 1932, ojciec Wandy właśnie rozpoczął budowę pensjonatu “Szafir” nad malowniczym Dunajcem. Dziewczyna marzy o tym by kiedyś nim kierować. Robi wszystko by zdobyć odpowiednie umiejętności, podejmuje naukę w szkole hotelarskiej w Krakowie. Na jej drodze staje Wacław, w którym się zakochuje, niebawem zostaje jego narzeczoną. Jednak poglądy jakie głosi Wacław zaczynają Wandzie otwierać oczy. Ten uważa, że rolą kobiety jest bycie przykładną żoną i matką. Wanda oddala się od Wacława, w końcu zrywa zaręczyny. Poznaje Edwarda, mężczyznę którego poglądy są zupełnie różne. Rok 2011, Alina zrywa z partnerem, który okazał się człowiekiem agresywnym, ucieka przed nim i zaszywa się w ukochanym przez babcię Wandę Krościenku. Młoda kobieta podobnie jak jej babcia marzy o prowadzeniu pensjonatu. Jednak w “Szafirze” ma już konkurencję. Wnuk Wacława, razem ze swoim ojcem dzierżawią pensjonat, Michał marzy by stać się jego właścicielem. Alina znajduje listy miłosnej swojej babci pisane do Wacława… Poplątane ludzkie losy w całej okazałości. Fabuła zajmującą poprowadzona, dotyka skomplikowanych ludzkich relacji. Mamy dwie ramy czasowe, lata tuż przed wybuchem II wojny światowej i współczesność. Autorka ma lekkie, naturalne, barwne pióro. Z łatwością oddaje emocje, wewnętrzne rozterki, jakie targają naszymi bohaterami, a tych im nie brakuje. Ciekawie, wyraziście ukazani bohaterowie, przekrój różnych, złożonych osobowości. Ludzie, którym przyszło się zmierzyć z przeciwnościami losu. Nie wszystkich polubiłam, nie dało się. Z prostotą, dużą naturalnością autorka przenosi nas do czasów dawno minionych, które idealnie współgrają z współczesnością. Barwnie i naturalni oddaje piękno i urok miejsc, do których przenosimy się razem z bohaterami. Podejmuje trudne złożone tematy. Przeszłość, która ma wpływ na życie młodego pokolenia. Duma, upór, zazdrość, które mają konsekwencje w dalszym życiu. Rozpamiętywanie przeszłości, rozdrapywanie ran, mają wpływ na nasze i bliskich życie. Różne oblicza miłości, ból, strach, niemoc, rozgoryczenie, samotność. Trudne relacje międzyludzkie, rodzinne, niedomówienia. Spuścizna rodzinna, wiązane z nią plany, marzenia. Miłość, która przychodzi niespodziewanie. Słodko-gorzka, mądra, barwnie opowiedziana historia. Czytanie od początku do końca było ogromną przyjemnością. Powieść skłania do zadumy nad ulotnością losu i konsekwencjami podjętych decyzji, od których nie ma odwrotu. Bardzo polecam! https://tatiaszaaleksiej.pl/pensjonat-nad-dunajcem/