Patoposłuszeństwo. Jak szkoła, rodzina i państwo uczą nas bezradności i co z tym zrobić?

Początek nowego roku szkolnego zbliża się wielkimi krokami. Powiedzieć, że nie czekam na ten moment z utęsknieniem to nic nie powiedzieć. Na przykładzie mojego syna, inteligentnego i fajnego dzieciaka, widzę jak system edukacji wysysa z niego energię, i kreatywność wtłaczając w swoje sztywne ramy oparte na posłuszeństwie i bezrefleksyjnym wykonywaniu poleceń nauczycieli. Dlatego też kompletując wyprawkę szkolną. chwile wolne od polowania na promocje, poświęciłam lekturze książki "Mikołaja Marceli "Patoposłuszeństwo. Jak szkoła, rodzina i państwo uczą nas bezradności i co z tym zrobić" Ten nauczyciel akademicki. pisarz i znany burzyciel zastanego porządku po raz kolejny zachęca nas abyśmy przyjrzeli się na jakich regułach oparty jest nasz świat. Świat, w którym już od najmłodszych lat uczy się młodych ludzi nie wychylać się, być grzecznym i karnym tak aby w dorosłym życiu stali się bezwolnym trybikiem, którym łatwo manipulować. Rodzina, szkoła, instytucje państwowe a potem praca są według autora miejscami gdzie w zarodku niszczy się indywidualizm. Podporządkowanie się do obowiązujących reguł jest czymś czego się od nas oczekuje przez całe życie, aż w końcu wierzymy w to iż jest to normlane a tych którzy się buntują uważamy z dziwaków. Kto jednak powiedział, że nie można zmienić zastanego stanu rzeczy? Zacząć myśleć samodzielnie, zadawać niewygodne pytania, buntować się otwarcie i próbować zmienić rzeczywistość wokół siebie. To wydaje się trudne, czasami wręcz niemożliwe ale wydaje się jednym sposobem aby przerwać krąg różnych form przemocy systemowej. A wielkie rewolucje rodzą się z niezgody, kiełkują najpierw nieśmiało by potem wybuchnąć z wielką siłą. To od nas zależy czy biernie będziemy godzić się na bycie częścią tego systemu czy też powiemy pas patologicznemu posłuszeństwu. Książka ta może być impulsem aby zrobić coś byśmy my i nasze dzieci żyły pełniej. I mimo, iż wizje które kreśli autor mogą wydawać się utopijne to są one pewną alternatywą zwiastującą nowy początek. Jedno jest pewne. Jeśli nie zrobimy nic będziemy tkwić w systemie, który nie różni się wiele od niewolnictwa. Zachęcam Was do lektury. Na pewno pozycja ta nikogo nie pozostawi obojętnym. Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu Znak.