Paranoja

To moja pierwsza książka tej autorki. Rachel klimat małomiasteczkowego braku anonimowości zna doskonale. Od dwudziestu lat żyje bowiem z milczącym piętnem morderczyni. Mimo oczyszczenia z zarzutów, mieszkańcy pamiętają, wiedząc lepiej. Ich zdaniem kobieta jest winna zastrzelenia swojego przyrodniego brata, podczas zabawy w strzelaninę, w opuszczonej fabryce. Ryzykownej grze, w której z niewiadomych przyczyn, zamiast śrutu, w pistolecie Rachel znalazła się ostra amunicja. Kobieta żyje z własnymi demonami. Ogarniająca ją paranoja jest tym większa, kiedy po latach ktoś zaczyna wymierzać sprawiedliwość, wobec uczestników feralnej zabawy. "Paranoja", książka, która równoważy gatunek thrillera i powieści obyczajowej. Jedne wątki uspokajają czytelnika, usypiając nieco czujność, by zaraz potem zafundować istny rollercoaster napięć. Duszny, niepokojący, paranoiczny wręcz klimat wzrasta wraz z zaawansowaniem lektury. Wciąż też czujemy nieznajomy oddech na plecach. Ta książka należy do tych, od których trudno się oderwać.