Pani de Winter

"Rebekę" oceniłam na 10 gwiazdek, dlatego do czytania "Pani de Winter" przystąpiłam z mieszanką ciekawości i sceptycyzmu. Hill ze wszystkich sił starała się odwzorować styl Daphne du Maurier i muszę przyznać, że to się udało. Nie wiem tylko czy wierne kopiowanie czyjegoś stylu jest powodem do zachwytów i wysokiej oceny. Do pewnego momentu książka intryguje i ciekawi. Taka sama narracja, ten sam sposób budowania napięcia, niedomówienia i tajemnice. Mam jednak wrażenie, że Daphne du Maurier wyczerpała temat i kontynuacja stworzonej przez nią historii jest niepotrzebna. Pomysł na fabułę niczym nie zaskakuje, a im bliżej zakończenia, tym większe poczucie zwątpienia i rozczarowanie. Książka drugiej świeżości, a jak wiadomo "świeżość bywa tylko jedna - pierwsza i tym samym ostatnia"