Pan Borsuk i pani Lisica. Spotkanie

Była sobie rodzina borsucza: pan Borsuk i troje jego dzieci, była i lisia rodzina – pani Lisica i jej pociecha. Los sprawił, że się spotkali, a wyróżniająca gościnność pana Borsuka spowodowała, że zamieszkali razem. W zasadzie powinno to się nie udać – zbyt wiele ich dzieliło, by potrafili żyć wspólnie: mieli różne potrzeby, oczekiwania, wyobrażenia, zwyczaje i codzienne praktyki. Najlepiej czuli się we własnym gronie, najlepiej gdyby tak to trwało i trwało – niepotrzebne były im zmiany. Ale los zdecydował inaczej. Od momentu tego nietypowego spotkania zaczyna się wspólne życie dwóch jakże odległych rodzin, które przynosi wiele nieoczekiwanych sytuacji i niespodzianek, stawia poszczególne osoby wobec dylematów, których inaczej by nie doświadczyły, gdyby się nie spotkały. Książka ma charakter komiksu – to ją wyróżnia, ale przede wszystkim bardzo ciepła i czuła treść, która łagodnie pokazuje, że wokół nas są różni ludzie i wcale nie musimy być tacy sami, by potrafić żyć razem. Powinniśmy szukać tego, co nas łączy, skupiać się na tym i to rozwijać, zamiast przesadnie akcentować rzeczy, które nas dzielą. Książka ma też niezwykle ciepłe, delikatne ilustracje, które jeszcze mocniej podkreślają empatię przekazu – wszystko to sprawia, że jest fajnym sposobem, aby pokazać dzieciom, że inności nie musimy się bać, że warto zapraszać innych do naszego świata. Może nas to tylko ubogacić, choć możemy przeżywać trudności, pamiętajmy, że są one przejściowe, a dzięki temu zyskujemy serce szczęśliwe, bo otwarte na drugą osobę.