Pamiętnik Ewy

W dzień po swoim stworzeniu Ewa rozpoczyna zapisywanie pamiętnika, gdyż, jak słusznie przypuszcza, „te wszystkie szczegóły będą kiedyś ważne dla historyków”. "Pamiętnik Ewy" to utwór komplementarny wobec "Pamiętnika Adama" Marka Twaina, stanowi w dużej mierze dowcipną próbę opowiedzenia raz jeszcze historii pierwszych ludzi, tym razem z perspektywy kobiety. Nikt zaś nie potrafiłby sprostać temu zadaniu lepiej niż wykreowana przez Twaina bohaterka: energiczna, pełna entuzjazmu, inteligentna, dociekliwa i czuła miłośniczka świata. W toku lektury wraz z narratorką poznajemy Eden, miejsce oczywiście piękne, ale przede wszystkim fascynujące. Ewa jawi się jako niezmordowana odkrywczyni, która gorąco pragnie przeniknąć rzeczywistość wokół i dla której cały ten proces jest źródłem głębokiego zachwytu. Bohaterka próbuje różnych sposobów, aby ściągnąć gwiazdy z nieba, nadaje nazwy napotkanym rzeczom i zwierzętom, wymyśla przysłowia, formułuje pierwsze prawa fizyki — nierzadko czyni przy tym komiczne błędy i pomyłki, nie są one jednak niczym innym niż naturalnymi konsekwencjami jej sytuacji; bądź co bądź nikt przed nią nie zajmował się tymi sprawami. Cała aktywność Ewy, skontrastowana dodatkowo z tępym, ograniczonym praktycyzmem i sobkostwem Adama, zdaje się sugerować, że jest ona pramatką nie tylko ludzkości (jeśli po kimś odziedziczyliśmy bezinteresowny głód wiedzy i równie „nieprzydatne” skłonności estetyczne, to właśnie po niej),lecz także Nowej Kobiety z ery sufrażystek, które na przełomie XIX i XX wieku, a więc równolegle z czasem powstania utworu, prężnie działały na rzecz równouprawnienia i emancypacji kobiet. Mimo to opowiadanie Twaina trudno byłoby zaliczyć do tekstów otwarcie feministycznych — Ewa jest twórcza i samodzielna, niemniej odczuwa również głęboką potrzebę miłości i towarzystwa drugiego człowieka, skutkiem czego bezwarunkowo kocha Adama (dużego wyboru w Edenie nie było) i w stosunku do niego przyjmuje postawę uległości, przechodzącej niemal w upodrzędnienie, chociaż niewątpliwie przerasta swojego partnera intelektualnie i emocjonalnie. A dzieje się tak, ponieważ "Pamiętnik Ewy" Marka Twaina to także opowieść o pragnieniu bliskości i trosce, które wbrew wszelkiemu rozsądkowi skłaniają do poświęceń, czasem (zbyt) daleko idących, w imię przedrefleksyjnego, przemożnego uczucia; o próbie zrozumienia własnych tęsknot i zaakceptowaniu ich niezrozumiałości; o życiu niezwykłej kobiety, która stała się „pierwszą żoną”.