Pamięć

Bardzo podoba mi się styl tej serii, dlatego kolejne strony znikają przeczytane przeze mnie w bardzo szybkim tempie. I większość gwiazdek wystawiam właśnie za to. Jeśli jednak chodzi o treść to nie jest już tak różowo. Pamięć zaczyna przypominać bajeczkę, wszyscy faceci są najprzystojniejsi, dziewczyny piękne. Wszystko im się udaje, niewykwalifikowana pracownica potrafi osiągnąć więcej niż wszyscy pozostali pracownicy razem wzięci (albo Nikt inny nie pracuje- bo niby jak?). no i autorzy chyba powinni poczytać troszkę o Alzhaimerze- bo te tutaj bajeczki są mało wiarygodne. I główny zarzut- o ile w pierwszym tomie łzy ciekły z każdej strony, tak tutaj autorzy przesadzili z religią. Słowo „modlitwa” odmienione przez wszystkie przypadki pojawia się po kilka razy na każdej stronie. Rozumiem, powieść z gatunku religijnych, ale tak nachalne machanie tematem jest aż niesmaczne. W dodatku religijność bohaterów jest jakaś niezdrowa: Boże daj, pomóż, wysłuchaj, odpowiedz- żądanie pogania żądanie. No i nadal nie polubiłam żadnego bohatera, nawet nie to, że są niesympatyczni- mocno irytują. Czyli więcej wad niż zalet, pomimo tego nadal czytało mi się szybko i lekko.