Otulone ciemnością

Kolejny tom jest znowu odrobinę lepszy niż poprzedni, ale to ciągle nie moja bajka. Schemat goni schemat. Znowu "psychiczni" i kobiety. Czy naprawdę w Beskidach nie dzieje się nic innego ? Kiedy czytałem kolejny opis zwłok, kolejne mamrotania "nawiedzonego", sam już nie wiedziałem, którą część cyklu czytam. I dalej te dziecinne odzywki bohaterów, dziecinne reakcje, infantylne zachowania. I znowu strzela Amor i kolejna dwójka zostaje porażona. To naprawdę stało się już męczące. I nudne. Zakończenie maksymalnie udziwnione i raczej mało prawdopodobne.