Ostatnia sprawa

Szanowna Pani Chodkowska-Gyurics Agnieszko, autorko tej książki! Kłaniam się bardzo, bardzo nisko. Z najwyższym szacunkiem i uznaniem. Na podstawie tej książki stwierdzam z całą moją bezczelnością, że jest dla mnie Pani: KRÓLOWĄ POLSKICH KRYMINAŁÓW. A na dobrą sprawę królem i królową w jednej osobie, bo zarówno wśród mężczyzn jak i kobiet piszących w Polsce książki, które należą do gatunku „kryminał”, widzę wyłącznie tylko co najwyżej paziów i damy dworu. Oceny dokonuję na podstawie tej jednej książki, bo żadnych innych Pani książek nie znam, ale jeśli są czy będą napisane na tym poziomie – a mam taką nadzieję – to na naszym firmamencie wzeszła nowa, najjaśniejsza gwiazda… Dlaczego tak uważam? 1. Mistrzowska narracja. Autorka unika tych uciążliwych dłużyzn tak charakterystycznych dla wielu książek pisanych przez kobiety, które lubią nadmiernie grzęznąć w detalach i jałowych emocjach. Jednocześnie w książce brak tego paranoidalnego testosteronu – co jest charakterystyczne dla piszących mężczyzn, których bohaterowie albo są mistrzami walk wszelakich, albo nadwrażliwymi alkoholikami z inteligencją Einsteina. Ta książka jest napisana REWELACYJNIE. Bohaterowie są takimi ludźmi jak my. 2. Wiarygodność fabuły. Opisane zdarzenia mogły się naprawdę zdarzyć i autorka jest w tym bardzo przekonująca. Dzięki temu pewne wydarzenia potrafią poruszyć, a nawet przerazić autentycznie, tylko na podstawie opisywanych kolejno wydarzeń, bez sztucznego nadmuchiwania egzaltowanych emocji. 3. Logiczna konstrukcja fabuły i śledztwa, które rozwija się krok po kroku dzięki żmudnej pracy policjantów. To kryminał klasyczny, ale i nowoczesny, przez swój realizm prowadzonego śledztwa w warunkach współczesnych narzędzi dostępnych śledczym. 4. Prawdziwość w ukazywaniu realiów życia społecznego bez odwoływania się do ideologii zaciemniających rzeczywistość. Fenomenalne spostrzeżenia i opinie, z którymi osobiście niemal zawsze się zgadzam. 5. Spora i nieskażona wiedza z dziedzin nauk szczegółowych, a także moim zdaniem bardzo trzeźwe spojrzenie na sztukę, szczególnie muzykę. Polecam tę książkę wielbicielom kryminałów. Ta książka zawyża poprzeczkę wszystkim pisarzom polskim, którzy będą chwytać za pióro celem stworzenia powieści kryminalnej. Zastanawiam się tylko, czy w innych książkach autorka będzie trzymać ten poziom. Tego jej rzecz jasna życzę.