Ostatnia godzina

Myślę, że na debiut dziewczyny wykonały kawał dobrej roboty, bo napisać książkę nie jest trudno. Ale napisać piekielnie dobrą książkę, która zapada w pamięć, a jednocześnie która rozpala wyobraźnię jest cholernie ciężko. Nie jest to coś, z czym już wcześniej dobry znawca fantastyki się nie spotkał, ale trzeba przyznać, że książka ma swój ukryty potencjał i niepowtarzalny wydźwięk. Wizja apokaliptycznego świata, który dosłownie rozpada się na oczach czytelnika. Australia tonie w mroku oceanu, następują niezliczone potężne trzęsienia ziemi, pożary, wybuchy wulkanów, burze, które swoją mocą rozrywają świat na kawałki. A w tym chaosie próbuje odnaleźć się dwoje głównych bohaterów Mercy - stażystka, początkujący psycholog/psychiatra i Aleksander - zbój do wynajęcia. Nad Amsterdam nadciąga potężna burza, która niszczy wszystko w swoim pobliżu, Aleksander widząc wpatrującą się w nią kobietę, próbuje ją ratować, ale kiedy stoją tak na środku ulicy, piorun trafia Aleksandra. Nie umiera, nie ma trwałych uszkodzeń i poparzeń charakterystycznych dla osób porażonych prądem, dlatego szybko staje się obiektem zainteresowań Mercy. Potem okazuje się dlaczego i razem próbują dojść do źródła ich niezwykłych możliwości. Im więcej tworzą teorii, tym powstaje coraz więcej nierealistycznych scenariuszy i możliwości, które w sumie zmienią ich na zawsze i cały świat. Czy dojdą do prawdy czym i kim są w chaosie rozpadającego świata? Czy nastąpi jego koniec? A może już wszystko jest stracone? No cóż... Całokształt książki wypada bardzo dobrze, a jeżeli zaczniemy to rozkładać na części pierwsze mamy rewelacyjne i dobre momenty i lekkie rozczarowania. Największym plusem w tej książce jest główna bohaterka Mercy, która wręcz kradnie całą uwagę mimo tak licznych, charakterystycznych i mega twórczych bohaterów. Cała jej dociekliwość w danych sytuacjach, logika i ta ludzka wrażliwa strona, wręcz sprawia, że ciężko jej nie polubić od pierwszych stron. Cały wykreowany świat, łudząco przypomina nasz, aczkolwiek tylko z pozorów. Tutaj Ziemia nie jest łaskawa dla ludzi. I myślę, że tutaj poczułam lekkie rozczarowanie, bo chciałam "tych kataklizmów" znacznie więcej niż tak faktycznie było. Ale nie można mieć wszystkiego. Jednak trzeba docenić autorki za dobry research i trud, aby utrzymać to wszystko w ryzach. Natomiast cała reszta wypada dobrze! Powoli wyłaniająca się z mroku przeszłość bohaterów, sprawia, że w tych ważnych momentach czujemy i rozumiemy ich emocje, postępowanie oraz zachowanie. Te ważne epickie momenty, składają się na bardzo rytmiczną narrację i akcję przez co nawet nie wiem, kiedy dotarłam do wielkiego finału. Czy łatwo go przewidzieć? To zależy od tego, jak bardzo czytelnik skupi się na szczegółach i jak uwielbia "Ten" temat. Podsumowując, "Ostatnia godzina" to naprawdę dobry debiut w trudnym i wymagającym kręgu fantastyki, gdzie ciężko jest zaskoczyć i nasycić czytelnika. Ale gdyby rozdzielić je na poszczególne gałęzie, w porównaniu z innym Apokaliptycznymi książkami jest wysoko, aczkolwiek to wszystko zależy od czytelnika. Ja... chętnie ją polecą, więc do dzieła!