Ile może ważyć coś, czego nikt poza nami nie widzi? Niewypowiedziane „przepraszam”. Telefon, którego nigdy nie wykonaliśmy. Człowiek, z którym nie rozmawiamy od wielu lat. Krzywda, do której wracamy każdego dnia. Własny błąd, którego nie potrafimy przed sobą przyznać. Pycha, która każe czekać, aż to druga osoba pierwsza wyciągnie rękę. „Ostatni ciężar duszy – Jeszcze nie jest za późno” Kamili Żmudy jest książką o właśnie takich ciężarach. Nie stawia jednak człowieka przed sądem i nie dzieli ludzi na dobrych i złych, winnych oraz niewinnych. Zamiast tego stawia czytelnika przed znacznie trudniejszym miejscem — przed lustrem własnego sumienia. Autorka prowadzi do pytania, które może zmienić sposób patrzenia na całe własne życie: „A co zrobiłem ja?” To opowieść o rodzinach podzielonych przez dumę, o miłości ukrytej pod gniewem, o zdradzie, odrzuceniu, niesprawiedliwości i słowach, które wypowiedziano w kilka sekund, choć ich echo potrafi pozostać w drugim człowieku przez dziesięciolecia. Jest także książką o tych, którzy sami zostali skrzywdzeni. Autorka wyraźnie zaznacza, że przebaczenie nie oznacza zaprzeczania krzywdzie, usprawiedliwiania przemocy czy ponownego otwierania drzwi przed człowiekiem, który nadal rani. Można przebaczyć i jednocześnie zachować granice chroniące przed kolejną krzywdą. Jednocześnie książka odwraca pytanie. Człowiek doskonale pamięta błędy innych, ale czy równie odważnie potrafi spojrzeć na własne? Czy umie przyznać: „myliłem się”? Czy potrafi przeprosić bez usprawiedliwień? Czy nie pozwolił, aby własna racja stała się ważniejsza od człowieka, którego kocha? W centrum książki znajduje się także czas. Człowiek często żyje tak, jakby jutro było zagwarantowane. Odkłada rozmowę, pojednanie, przeprosiny i przebaczenie. Tymczasem może nadejść dzień, w którym telefon nadal będzie leżał na stole, numer wciąż będzie zapisany, fotografie pozostaną w szufladzie — ale po drugiej stronie nie będzie już człowieka, który mógłby usłyszeć długo odkładane słowa. „Ostatni ciężar duszy” jest jednak przede wszystkim książką o nadziei i powrocie. O wierze, która nie polega jedynie na mówieniu o Bogu, znajomości modlitw czy posiadaniu Biblii, ale także na gotowości, aby pozwolić Bogu przemówić do własnego serca. Autorka prowadzi czytelnika ku Jezusowi Chrystusowi i ku modlitwie człowieka, który nie musi już udawać doskonałego: „Boże, pomóż mi, bo sam już nie wiem, jak wrócić.” To książka dla człowieka, który został zraniony, ale również dla tego, który sam zranił. Dla osoby wierzącej i dla tej, która po latach chciałaby odnaleźć drogę powrotną do Boga. Dla kogoś, kto od dawna nosi ciężar żalu, winy, gniewu lub pychy i zaczyna rozumieć, że nie musi nieść go do końca życia. Bo nie można zmienić wczoraj. Ale dopóki człowiek żyje, może jeszcze zdecydować, co zrobi dzisiaj. Jeszcze nie jest za późno.
Szczegóły
- Data wydania
- 13 września 2026
- Liczba stron
- 384 str.
- Wydawnictwo
- Empik Selfpublishing
- Język
- polski
- Format
- papier
- Gatunek
- religia
- ISBN
- 9788398305709
Inne książki autora
(9)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Ostatni ciężar duszy - Jeszcze nie jest za późno" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.