Oskarżona: Wiera Gran

Tydzień temu nie wiedziałem, kto to Wiera Gran. Dyletant. Nie wpadliśmy na siebie. Bywa. Dziś wiem, że była niewinna. Być może współpracowała z Gestapo, co jej zarzucano. Nie rozstrzygniemy. Nawet jeśli tak było, mój wyrok: niewinna. Winny agresor, nie atakowany. Winny kat, nie ofiara. Winne Gestapo, nie piosenkarka Wiera Gran. Ciekawa kobieta. Smutna, pogubiona. Z pasją. Naiwna i cyniczna w jednym. Zarozumiała, egoistyczna - bo chciało Jej się przeżyć w getcie. Bezczelna. Niecukierkowa. Zna i ceni wartość siebie, w prawdziwy, zapomniany już sposób. Lekceważy facetów. Słusznie. Przemyślenia bohaterki, rozliczenia z przeszłością - świetne. Fragmenty, gdzie inni ją opisują - słabsze. Wolę słuchać Wiery, niż sądu nad nią. Bo ciekawsza. I ma ładniejszy głos.