Osaczona

05.05.2020 Książkę, podobnie jak i większość cyklu "Dom Nocy", czytałam już ładnych kilka lat temu, gdy moja starsza córka przeżywała okres fascynacji wampirami. Wtedy mi się nawet podobała. Jeśli wzięło się poprawkę na fakt, że to lektura dla nastolatek, czytało się całkiem przyjemnie. Co prawda w pewnym momencie zaczęło mnie irytować to, że autorki niepotrzebnie mnożą wątki i ciągną fabułę, która mogła się skończyć na kilku tomach. Nie poznałam zakończenia cyklu. Córka wyrosła z "fazy na wampiry" zanim w Polsce wydano wszystkie tomy. "Osaczoną" znalazłam jakiś czas temu na jakiejś wyprzedaży, czy może kiermaszu i z sentymentu kupiłam, w sumie za grosze. A że plątała się w stosie nieczytanych książek, uznałam, że mogę ją sobie odświeżyć. Pamiętałam tylko ogólne zarysy fabuły, dzięki czemu nie czułam się zagubiona w tym uniwersum. Jednocześnie czytałam z zainteresowaniem, bo wiele zdążyłam zapomnieć. Ale gdybym to od niej zaczęła przygodę z "Domem Nocy", chyba nie sięgnęłabym po inne pozycje tego cyklu. Po prostu Zoey mnie irytowała. Kiedy czytałam serię od początku, jakoś wciągnęłam się w akcję i nie odczuwałam tak infantylności bohaterów. No cóż, to jednak lektura dla nastolatek.