Ornat z krwi

Bardzo ciekawy pomysł na fabułę książki i całkiem nieźle zrealizowany. W miarę znośni bohaterowie. Niewiele stręczenia marksizmu. Sekta odnowy w duchu świętym, bo można się domyślać, że o nią chodzi, formalnie nie jest tępiona w kościele i na przykład tę działającą bardzo ekspansywnie w Krakowie lat osiemdziesiątych, na dominikańskich progach duszpasterskich próbował okiełznać o. Joachim Badeni. Z różnym, zmiennym skutkiem. Przywódca guru sekty był typowym twardogłowym głosicielem prawdy jedynie słusznej, czyli tzw. „najmojszej”, a co niektórym było - dużo później - wiadomo, podejrzewany o lepkie dłonie. Choć formalnie głoszone przez niego nauki nie były sprzeczne z doktryną KK, klimat działalności jego organizacji nosił znamiona sekciarstwa: wykreował coś w rodzaju stada oszalałych, zamroczonych ideologią wielbicieli jego gurowieckiej, własnej osoby i być może przezorność dominikańska uchroniła społeczność, tak sumarycznie przed tym, żeby nie poszło to za daleko. Niemniej inni guru mogli działać bezkarnie i kto wie, czy nie jest do pomyślenia sekta taka, jaką opisuje autor, formalnie powołująca się na ruch światło i życie. W rzeczywistości w Polsce działają o wiele groźniejsze sekty, jak choćby Świadkowie Jehowy czy scjentyści, którzy w doprowadzaniu do zidiocenia ludzkich umysłów osiągnęły mistrzostwo świata. Kiedyś zastanawiałem się, czy dopuszczałbym moralnie karę śmierci, a jeśli tak, to w jakich warunkach byłaby moim zdaniem jednoznacznie uzasadniona. I zrobiła mi się taka lista: 1. Zdrajcy z polskim obywatelstwem działający w sposób przestępczy na szkodę Polski w interesie obcych interesów i mocarstw, sprzecznych z polską racją stanu; 2. Wielokrotni mordercy, których zbrodnie zostały bezapelacyjnie udowodnione. 3. Masowi mordercy (w tym zbrodniarze wojenni). 4. Terroryści zabijający cywilów. 5. Guru sekt doprowadzający w sposób masowy ludzi do zidiocenia, zniewolenia fizycznego lub (i) psychicznego połączonego z okradaniem zmanipulowanych ofiar. 6. Szefowie zbrodniczych organizacji przestępczych, w tym organizacji handlujących narkotykami czy na masową skalę okradających państwo i terroryzujących ludzi psychicznie i (lub) fizycznie. Kara śmierci jednak nie powinna być nigdy wprowadzana w cywilizacji takiej jak obecna, zmarksizowanej, w której marksistowskie uczelnie wyprowadzają w świat całe rzesze zmarksizowanych prawników niezdolnych do logicznego wnioskowania w oparciu o zasady logiki formalnej i domniemania niewinności. Jednym z dowodów na tę moją tezę jest powszechne używanie podwójnych standardów w postępowaniach przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej (nie mówiąc już o tym, co wyczynia nasza rodzima Nadzwyczajna Kasta) świadczące o tym, że ludzie ci już dawno rozstali się z rozumem.