Opozycja polityczna w Krakowie w latach 1988-1989

Porozumienie elit partyjnych i solidarnościowych poprzedziły gwałtowne strajki i manifestacje, szczególnie burzliwe w Krakowie. Zaprotestowały wówczas nowe roczniki robotników i studentów; wybuchty strajki o nieznanej już od lat sile, w tym tak dramatyczny, jak w nowohuckim kombinacie. Został on zorganizowany w znacznej mierze przez młodych robotników spoza "Solidarności". Strajki i manifestacje zaczęli też organizować studenci, którzy po raz pierwszy od ośmiu lat wystąpili jako samodzielna siła polityczna, zorganizowana m.in. w Federacji Młodzieży Walczącej (FMW),Ruchu "Wolność i Pokój" (Wi P),Organizacji Studenckiej Konfederacji Polski Niepodległej (OS KPN) oraz w odradzającym się Niezależnym Zrzeszeniu Studentów (NZS). Żądali ustąpienia komunistów i przepędzenia Sowietów; uważali, że porozumienie z komunistami jest nierozważne i hańbiące. To właśnie spośród nich oraz spośród młodej inteligencji i robotników rekrutowała się opozycja, przeciwna paktom Okrągłego Stołu. Część tej opozycji występowała też przeciwko wyborom z czerwca 1989 r., widząc w nich zmowę elit oraz świadectwo zdrady ideałów "Solidarności". Młodzieżowa i studencka opozycja polityczna w Krakowie była wyjątkowo silna, dobrze zorganizowana, głośna i hałaśliwa. Podobnie jak w całej Polsce, również tutaj doszło do konfliktów pokoleniowych między starszymi "kombatantami" a młodymi z "Generacji 88"