Opowieści z Narnii. Siostrzeniec czarodzieja

Czytałam kiedyś, że istnieje inna kolejność wg której można czytać Narnię niż ta którą obecnie się przyjęło. ‘Siostrzeniec czarodzieja’ figuruje na tej liście jako pozycja pierwsza i myślę, że od tej powinno się zacząć. Będzie się wtedy miało ładny wstęp do tego co wydarzy się w książce ‘Lew, Czarownica i Stara Szafa’. Jednak do rzeczy – ta część, mimo, że została przeze mnie przeczytana w trybie błyskawicznym jest dla mnie swego rodzaju zaskoczeniem. Uznałabym ją za taką ‘bezpłciową’ momentami można się pogubić, występuje zbyt wiele wątków i nie wiadomo jaki mają sens. Po raz kolejny poznajemy zupełnie nowych bohaterów (chyba powinnam była się tego spodziewać a nie co tom oczekiwać, że powrócą ci poprzedni:) ale i tak w przeciwieństwie z Eustachym, którego nigdy nie polubię wypadają całkiem dobrze. Nie jest to czas na podsumowanie całej serii, bo został mi ostatni tom, za który już wkrótce się zabiorę, ale póki co mogę powiedzieć, że średnio co druga książka mi się podobała. Chyba dobrze uczyniłam, że nie zakupiłam ich sobie na wyłączność:)