Opowieści z Narnii (I-VII)

Tom drugi „Opowieści z Narnii” zawiera kolejną porcję fantastycznych przygód, które przeżywamy razem z bohaterami. Dwójka jest równie dobra co jedynka a może nawet lepsza i myślę, że nie bez powodu książkę zalicza się do klasyków literatury. Co ciekawe Lewis był bliskim przyjacielem Tolkiena co oznacza, że na pewno wzajemnie siebie inspirowali i nie bali się sobie wytykać błędów co powodowało, że ich pisarstwo było jeszcze doskonalsze. Zarówno w pierwszym jak i w drugim tomie widać inspirację Pismem Świętym i żeby nie być gołosłownym to przytoczę przykład. Mówiący lew imieniem Aslan symbolizuje według mnie samego Boga, który tak samo jest absolutem, istotą idealną i nieskończoną. Takich odniesień naturalnie jest więcej, ale to już zachęcam do samodzielnej lektury, aby je wyłapać. Książka według mnie arcyciekawa i skierowana nie tylko do dzieci. Warto poznać jej bogactwo zanurzając się w ten fantastyczny świat. Ode mnie tyle. Osiem gwiazdek (rewelacyjna).