Opowieści z angielskiego dworu. Camilla

Kolejny raz zaczynam od końca, czyli od ostatniego tomu. Myślę jednak, iż w przypadku tej serii kolejność nie ma wielkiego znaczenia. Poszczególne tomy ukazują fakty z życia tytułowych bohaterów, każdorazowo kogo innego czyniąc głównym bohaterem. Mam nadzieję, że zgodnie z opiniami innych czytelników, ten tom był rzeczywiście najsłabszy i poprzednie mile mnie zaskoczą. Ten mnie nie porwał. Chwilami troszkę nudził, czasem zaskakiwał chaosem. Trudno mi było zrozumieć główną bohaterkę. Usprawiedliwić jej działanie. Camilla – żyjąca w tle Diany, a może jedynie sprawiająca takie wrażenie. Jej układ małżeński, bo trudno go nazwać związkiem. Do tego książę Karol, który zdaje się nie wiedzieć, czego chce, a przecież umiejętnie dążący do realizacji własnych celów. Dopiero jego przemiana po śmierci Diany powoduje, że zaczynam nieco przychylniej patrzeć na jego postać Tym razem bardziej mierziła mnie ukazana obłuda. Brak szacunku dla obowiązujących zasad, omijanie ich wprost lub „cichaczem”, brak szacunku dla siebie i innych. Trzeba przyznać, że Autorka nie tylko umiejętnie kreuje postaci, w oparciu o dostępne informacje, stara się odnosić do okoliczności zdarzeń, motywów działania.