Opowieści Mórz Południowych

Z wielką przyjemnością i z zainteresowaniem wysłuchałam "Opowieści Mórz Południowych". Jak to ze zbiorami opowiadań bywa, są tu utwory lepsze i słabsze, jednak na pewno nie ma nieciekawych tekstów. Największe wrażenie zrobiły na mnie: "Dom Mapuhiego", "Poganin", "Trędowaty Koolau" i "Na pokładzie" (to ostatnie opowiadanie uważam za najlepsze). London jawi się tu jako mistrz krótkiej formy. Świetnie oddaje koloryt egzotycznych miejsc, relacje między bohaterami, ich odczucia, wewnętrzne przeżycia. Częstym motywem są marzenia i nadzieje, które raz się spełniają, innym razem zawodzą. Interesująco ukazane są kontrasty społeczne i etniczne oraz problem kolonializmu. Na uwagę na pewno zasługują synestezyjne opisy, barwny język i nieraz gawędziarski styl, zwłaszcza w utworach z pierwszoosobową narracją. Świetne są niektóre dialogi; czasem aż chce się przeczytać je powtórnie. Polecam szczerze, nie tylko fanom twórczości Londona.