Opowieści Łysej Góry

Łysiec, Łysa Góra, Święty Krzyż… Tak od niepamiętnych czasów nazywana jest góra, na której szczycie prawie dziewięć wieków temu benedyktyni zbudowali klasztor, odsunięty (zgodnie z ich zwyczajami) od siedzib ludzkich. Wznieśli go w samym sercu gór, które w czasach nowożytnych zyskały miano Świętokrzyskich, a nazwę swoją wzięły od przechowywanych w łysogórskim klasztorze relikwii Drzewa Krzyża Świętego. Według legendy zostawił je tam książę węgierski Emeryk. Dzięki tym relikwiom klasztor stał się największym i najsławniejszym sanktuarium średniowiecznego Królestwa Polskiego. W tym miejscu fantazja przenika się z rzeczywistością, a historia z dniem dzisiejszym. A jest to miejsce fascynujące, bo w niepojęty sposób przechowało atmosferę Polski Jagiellonów, miejsce owiane mgłą tajemnic i legend. Na motywach zaczerpniętych z tych legend oparte są Opowieści Łysej Góry. (cyt. z Posłowia „Opowieści Łysej Góry”)