Opowieść przedwigilijna

Paulina samotnie wychowuje pięcioletnią Laurę. Po powrocie do pracy w korporacji stała się przykładną pracoholiczką, która przedkłada pracę nad pobyt z dzieckiem. Może sobie na to pozwolić, gdyż ma pomoc ze strony rodziców. Pochłonięta przygotowaniem nowego projektu zapomina całkowicie o jasełce w przedszkolu dziewczynki. Jej zaangażowanie w realizację projektu spotyka się z uznaniem szefostwa, którzy w nagrodę oferują jej awans oraz urlop. Za namową swej przyjaciółki Kingi wyjeżdża w jej rodzinne strony – w Bieszczady. Rodzice Kingi otaczają ją opieką, jednak zupełnie nie wychodzi jej dogadanie się z bratem przyjaciółki – Wojtkiem. Jest załamana, gdy okazuje się, że rodzice Wojtka wyjeżdżają a organizację wieczoru wigilijnego powierzają jej i Wojtkowi. Czy im się uda przetrwać pod jednym dachem? Książka nie jest zbyt skomplikowana, jednak ma w sobie klimat świąteczny. Było to moje pierwsze spotkanie z książką Joanny Nowak, lecz myślę że bynajmniej nie ostatnie. Autorka ma dość ciekawy styl pisania, który może się podobać czytelnikom. Bardzo dobrze została przedstawiona główna bohaterka, która w pogoni za karierą zapomniała o tym co jest w życiu tak naprawdę ważne. Mogłam jedynie współczuć jej malutkiej córeczce, która została przez mamę odstawiona na boczny tor. Początek książki mnie wciągnął, później gdy Paulina udała się w Bieszczady akcja trochę stanęła w miejscu. Ogólnie książkę oceniam na 6 pkt.